Laurin & Klement FC z 1908 roku: pierwsze wielkie sukcesy wyścigowe samochodów z Mladá Boleslav

Samochody Laurin & Klement odnosiły zwycięstwa na torach wyścigowych i w próbach niezawodności już w początkowym okresie działalności firmy. Sukcesy sportowe pomogły zwiększyć rozpoznawalność młodej marki z Mladá Boleslav. Gdziekolwiek Laurin & Klement wystawiał swoje samochody wyścigowe, często jako pierwsze przekraczały one linię mety. Model Laurin & Klement FC wniósł znaczący wkład w te sukcesy na początku XX wieku.

Laurin & Klement odniósł pierwsze triumfy w sportach motorowych na motocyklach na początku XX wieku. Szybko stało się jasne, że zwycięstwa w zawodach motorowych przekładają się na rozwój biznesu, a tym samym wspierają rozwój szybko rosnącej firmy z Mladá Boleslav. Z tego powodu Václav Laurin i Václav Klement rozpoczęli budowę samochodu wyścigowego natychmiast po premierze pierwszego automobilu firmy, modelu Voiturette A. Strategia ta okazała się skuteczna: dysponujący mocą 9 KM i osiągający prędkość maksymalną 45 km/h L&K Voiturette B zajął pierwsze, drugie i czwarte miejsce w słynnym wyścigu Semmering w Austrii w 1906 roku.

Pojazdy Laurin & Klement dobrze radziły sobie w rywalizacji z konkurencją podczas kolejnych zawodów w kraju i za granicą, przyciągając jeszcze większą uwagę do producenta samochodów. Gwarancją sukcesów w tym okresie był model FC, bazujący na osobowych samochodach serii F.

W latach 1907–1909 konstruktor, kierowca wyścigowy i główny inżynier Otto Hieronimus opracował 19 pojazdów tego typu, różniących się zarówno wyglądem, jak i rozwiązaniami technicznymi. W zależności od klasy czterocylindrowe silniki rzędowe L&K FC miały pojemność od 2,0 do 2,5 litra, przy różnych wartościach średnicy cylindra i skoku tłoka. We wszystkich wersjach napęd na tylne koła był przekazywany za pośrednictwem trzybiegowej skrzyni biegów.

Rok 1908 był szczególnie udany dla ambitnego producenta samochodów. W marcu firma wystawiła kilka pojazdów w różnych klasach w górskim wyścigu Zbraslav–Jíloviště, zdobywając sześć pierwszych miejsc, pięć drugich oraz jedno trzecie. W Ries niedaleko Grazu Laurin & Klement świętował podwójne zwycięstwo w klasie dwulitrowej. Sam Otto Hieronimus zajął pierwsze miejsce w swojej klasie w liczącym 686 kilometrów rajdzie długodystansowym z Petersburga do Moskwy, potwierdzając tym samym znakomitą niezawodność zaprojektowanych przez siebie pojazdów. L&K FC pozostawił konkurencję w tyle również podczas wymagającego niemieckiego rajdu Prinz-Heinrich-Fahrt. W ciągu dziewięciu dni uczestnicy pokonali trasę długości 2200 kilometrów z Berlina przez Kilonię i Hamburg do Hanoweru, Kolonii i Trewiru, by następnie dotrzeć do mety we Frankfurcie nad Menem.

To jednak nie wystarczało Otto Hieronimusowi. Następnie zaprojektował model Laurin & Klement FCS, wyposażony w silnik górnozaworowy o pojemności 3,5 litra. Podczas górskiego wyścigu Semmering w Austrii marka od razu zajęła trzy pierwsze miejsca w swojej klasie. W 1908 roku Otto Hieronimus zasiadł za kierownicą na brytyjskim torze Brooklands — pierwszym na świecie obiekcie zbudowanym wyłącznie z myślą o wyścigach i testach. Na owalnym torze o długości 5,2 kilometra, wyposażonym w dwa profilowane zakręty, osiągnął prędkość 118,72 km/h, ustanawiając nowy rekord prędkości dla klasy pojazdów FCS.

Najmocniejszą i najbardziej bezkompromisową odmianą modelu FC był wprowadzony w 1909 roku FCR. Miał smukłe nadwozie i chłodnicę o kształcie grotu strzały, a jego silnik o pojemności 5,6 litra osiągał dokładnie 100 KM (74 kW). Prędkość maksymalna wynosiła 140 km/h, co w tamtych czasach było wynikiem wręcz niewiarygodnym. Samochód zadebiutował podczas wyścigu Semmering, gdzie Hieronimus natychmiast odniósł kolejne zwycięstwo w swojej klasie. W 1911 roku wygrał również klasyfikację generalną górskich wyścigów Zbraslav–Jíloviště oraz Triest–Opicina.

Inną postacią, która w tym okresie miała duży wpływ na rozwój firmy Laurin & Klement, był odnoszący sukcesy kierowca wyścigowy hrabia Alexander Kolowrat-Krakowsky. Czeski arystokrata, który dorastał w Stanach Zjednoczonych, zrezygnował ze studiów rolniczych w Szwajcarii i zamiast tego spędzał czas w warsztacie, zajmując się tuningiem samochodów wyścigowych. „Hrabia Kilowat”, jak nazywali go przyjaciele, stale wpadał na niekonwencjonalne rozwiązania. To właśnie umiejętność improwizacji i pomysłowość pozwoliły mu wygrać w 1908 roku wyścig górski w Gaillon we Francji.

10 października hrabia Kolowrat zgłosił się do zawodów pod pseudonimem Doconald, ponieważ nie chciał, aby jego przebywający w Ameryce ojciec dowiedział się o jego wyścigowych wyczynach. Kolowrat na próżno czekał jednak na swojego Laurin & Klement FC, który miał zostać dostarczony koleją w drewnianej skrzyni. Wcześniejsze poddanie się nie wchodziło jednak w grę. Postanowił więc zaufać Laurin & Klement Type F, którym przyjechał na miejsce. Samochód miał wówczas na liczniku 18 000 kilometrów, co jak na tamte czasy stanowiło znaczny przebieg. „Sascha” i mechanik spędzili noc na przygotowaniu auta do wyścigu, usuwając z niego wszystko, co nie było absolutnie niezbędne do udziału w zawodach. Wymontowali nawet siedzenia, zastępując je małymi drewnianymi skrzynkami bez oparć. Dzięki obniżeniu masy samochodu hrabia Kolowrat zdołał zrekompensować niedobór mocy. W swojej klasie pokonał wszystkich siedmiu rywali. Sukces ten miał jednak dla niego jeden drobny minus — tajemnica, którą tak długo skrywał przed ojcem, właśnie przestała być tajemnicą…

Źródło: materiały prasowe