Gdzie fani Mercedes-Benz mogą podziwiać transporter Blue Wonder?

„W zbliżeniu” – nazwa cyklu materiałów Muzeum Mercedes-Benz mówi sama za siebie. Każda część opowiada ciekawą historię, często zza muzealnych kulis, rzucając nowe światło na szczegóły wybranego pojazdu, eksponatu lub elementu architektonicznego. Tym razem w centrum uwagi znalazł się szybki transporter samochodów wyścigowych zbudowany na sezon 1955 – Blue Wonder.


Muzeum Mercedes-Benz, sala zbiorów 2. Szybki transporter samochodów wyścigowych Mercedes-Benz na sezon sportów motorowych 1955. Rekonstrukcja z 2001 roku. Na platformie ładunkowej sportowy samochód wyścigowy Mercedes-Benz 300 SLR (W 196 S).

Dzieło sztuki: odwiedzający Muzeum Mercedes-Benz mogą zobaczyć Blue Wonder w sali nr 2. Szybki transporter samochodów wyścigowych Mercedes-Benz z 1955 roku wygląda niczym rzeźba. Jego płynne kształty pokrywa charakterystyczny niebieski lakier. Muzealny egzemplarz jest pieczołowitą rekonstrukcją oryginału.

Muzeum Mercedes-Benz, sala zbiorów 2. Szybki transporter samochodów wyścigowych Mercedes-Benz na sezon sportów motorowych 1955. Rekonstrukcja z 2001 roku. Na platformie ładunkowej sportowy samochód wyścigowy Mercedes-Benz 300 SLR (W 196 S).

Szybki dowóz na miejsce: pierwotnie samochód został zbudowany przez dział testowy Mercedes-Benz w 1954 roku, z myślą o kolejnym wyścigowym sezonie. Sylwetka transportera jest zdecydowanie sportowa: umieszczona przed przednią osią kabina znajduje się tuż nad drogą, a przedni pas nawiązuje do seryjnych modeli z gwiazdą. Tylne błotniki z dumą głoszą informację: „Maks. prędkość 105 mil na godzinę” – czyli blisko 170 km/h. W tamtych czasach taka wartość plasowała Blue Wonder w elicie drogowych pojazdów. Umieszczono ją na lakierze pod koniec sezonu 1955, co dokumentują historyczne zdjęcia.

Muzeum Mercedes-Benz, sala zbiorów 2. Szybki transporter samochodów wyścigowych Mercedes-Benz na sezon sportów motorowych 1955. Rekonstrukcja z 2001 roku. Na platformie ładunkowej sportowy samochód wyścigowy Mercedes-Benz 300 SLR (W 196 S). Na błotniku widoczna informacja o maksymalnej prędkości pojazdu.

Ekskluzywny ładunek: przeznaczenie transportera najlepiej pokazuje umieszczony na nim eksponat – przymocowany do platformy ładunkowej 300 SLR (W 196 S). To właśnie ten wyścigowy model zapewnił Mercedesowi tytuł w Mistrzostwach Świata Samochodów Sportowych 1955. Przez cały ówczesny sezon transporter służył do przewozu 300 SLR oraz bolidów Formuły 1 W 196 R po całej Europie. Stanowił szybkie i niezbędne ogniwo logistyki pomiędzy fabryką w Stuttgarcie a torami wyścigowymi.

Muzeum Mercedes-Benz, sala zbiorów 2. Szybki transporter samochodów wyścigowych Mercedes-Benz na sezon sportów motorowych 1955. Rekonstrukcja z 2001 roku. Na platformie ładunkowej sportowy samochód wyścigowy Mercedes-Benz 300 SLR (W 196 S). Na błotniku widoczna informacja o maksymalnej prędkości pojazdu.

Pierwszy z hamulcem powietrznym: wyścigowy samochód sportowy umieszczony na transporterze był pierwszym wyprodukowanym egzemplarzem tej serii modelowej. Jego cechą szczególną jest zlokalizowany za fotelem kierowcy hamulec powietrzny, uruchamiany podczas hamowania z wysokich prędkości w celu odciążenia hamulców bębnowych. Korzystały z niego egzemplarze 300 SLR startujące w 24-godzinnym wyścigu Le Mans oraz w Grand Prix Szwecji.

Muzeum Mercedes-Benz, sala zbiorów 2. Szybki transporter samochodów wyścigowych Mercedes-Benz na sezon sportów motorowych 1955. Rekonstrukcja z 2001 roku. 

Blue Wonder: fani wyścigowych aktywności Mercedes-Benz byli zachwyceni transporterem. W przeciwieństwie do tradycyjnych ciężarówek ten jedyny w swoim rodzaju model wyróżniał się niepowtarzalnym wyglądem, elegancją i osiągami. Te atrybuty w połączeniu z niebieskim lakierem, typowym dla pojazdów serwisowych Mercedes-Benz, wkrótce przyniosły mu przydomek Blue Wonder – czyli błękitny cud.

 

Muzeum Mercedes-Benz, sala zbiorów 2. Szybki transporter samochodów wyścigowych Mercedes-Benz na sezon sportów motorowych 1955. Rekonstrukcja z 2001 roku. Na platformie ładunkowej sportowy samochód wyścigowy Mercedes-Benz 300 SLR (W 196 S).

Zbliżenie na tylne światło i kierunkowskaz.

Rodzinne podobieństwo: na wyścigowy sezon 1955 zbudowano tylko jeden egzemplarz szybkiego transportera. Technicznie był on ściśle powiązany z ówczesnymi pojazdami seryjnymi – inżynierowie i projektanci wykorzystali wiele elementów przejętych z osobowych modeli produkowanych w połowie lat 50. Na przykład zawieszenie użyczył ekskluzywny model 300 S (W 188). Limuzyna Ponton (W 120) z klasy wyższej średniej wniosła wiele części nadwozia. Z kolei sześciocylindrowy silnik M 198 o pojemności skokowej 2996 cm3 pochodził z sportowego samochodu 300 SL Gullwing (W 198). Jego moc ograniczono jednak ze 158 kW (215 KM) przy 5800 obr./min do 141 kW (192 KM) przy 5500 obr./min. Osłona chłodnicy z centralnie umieszczoną gwiazdą przypomina sportowe oraz wyścigowe Mercedesy tamtych lat.

Zdjęcie zrobione podczas Grand Prix Szwecji w Kristianstad, 7 sierpnia 1955. Załadunek lub rozładunek wyścigowego samochodu sportowego Mercedes-Benz 300 SLR (W 196 S). (Numer indeksowy zdjęcia w archiwum Mercedes-Benz Classic: R7797)

Charakterystyczny kształt: różne standardowe komponenty zostały harmonijnie połączone w unikalny projekt. Oparty na płynnych formach język designu obejmuje zarówno przód, jak i tył kabiny. Uzupełniają go chromowane wykończenia, począwszy od zderzaków aż po obramowania szyb i lamp. Szczególnie organiczne wrażenie robi dwuczęściowa tylna szyba. Jej zakrzywiona powierzchnia jest do dopasowana do kształtu kabiny.

Zdjęcie wnętrza z typową tkaniną w kratkę stosowaną w samochodach wyścigowych i sportowych Mercedes-Benz w połowie lat pięćdziesiątych.

Wygodne miejsce pracy: wnętrze transportera zostało zaprojektowane z myślą o komforcie na długich dystansach. Powierzchnie siedzeń i oparć oraz panele drzwi zdobi tkanina w klasyczną kratkę, stosowana w ówczesnych samochodach wyścigowych i sportowych. Deska rozdzielcza jest obszyta skórą, a środkowy tunel pokrywa wykładzina. Obrotomierz i prędkościomierz są optymalnie umieszczone w polu widzenia kierowcy, za dużą kierownicą. Skala szybkościomierza kończy się na 140 km/h.

Muzeum Mercedes-Benz, sala zbiorów 2. Szybki transporter samochodów wyścigowych Mercedes-Benz na sezon sportów motorowych 1955. Rekonstrukcja z 2001 roku. Zbliżenie na deskę rozdzielczą.

Ręczny załadunek i rozładunek: komfort załogi nie obejmował jednak załadunku i rozładunku – transporter nie oferował mechanicznego wspomagania, takiego jak winda załadunkowa. Załodze musiały wystarczył cztery umieszczone na platformie lekkie szyny, które mogły stworzyć rampę dla cennego ładunku. Podczas wyścigów szosowych bez przytorowych boksów szyny służyły również jako improwizowana rampa warsztatowa – na przykład w trakcie sycylijskiego wyścigu Targa Florio w 1955 roku.

Zbliżenie rampy załadunkowej wykonanej z czterech lekkich szyn wraz z podporami. (Numer indeksowy zdjęcia w archiwum Mercedes-Benz Classic: 55343-3)

Staranna rekonstrukcja: oryginalny transporter o długości 6,75 m i rozstawie osi 2,9 m już nie istnieje. Po wycofaniu się marki z wyścigów samochodowych pod koniec sezonu 1955 był używany przez dział badań drogowych, aż w 1967 roku został zezłomowany. Dawny koncern Daimler-Benz AG zlecił jednak odbudowę tego wyjątkowego pojazdu jako autentycznej rekonstrukcji na podstawie historycznych dokumentów z archiwów Mercedes-Benz Classic. Projekt pomyślnie ukończono w 2001 roku. Od tamtej pory miłośnicy Srebrnych Strzał Mercedes-Benz ponownie mogą podziwiać błękitny cud.

Lekkie szyny rampy załadunkowej służące jako improwizowana rampa warsztatowa do pracy przy wyścigowym samochodzie sportowym Mercedes-Benz 300 SLR (W 196 S). (Numer indeksowy zdjęcia w archiwum Mercedes-Benz Classic: R8111)

Źródło: materiały prasowe

Opublikuj swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*