W Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni odnowiono jeden z cenniejszych eksponatów. Proces renowacji przeszła okrętowa armata 3,7 cm SK C\30

SK C\30 to 37 mm półautomatyczna armata przeciwlotnicza opracowana w 1930 roku w związku z zapotrzebowaniem Reichsmarine na system artyleryjski do zwalczania samolotów oraz mniejszych jednostek pływających. Do masowej produkcji weszła w 1934 roku i występowała w dwóch odmianach:

• pojedynczej (używanej na ubootach, schnellbootach i mniejszych jednostkach),
• podwójnie sprzężonej (używanej na niszczycielach, krążownikach, pancernikach).

Model znajdujący się w zbiorach Muzeum Marynarki Wojennej to wersja opracowana do montażu na ubootach. Nie posiadała maski ochronnej i została specjalnie dostosowana do przebywania pod wodą. Szybkostrzelność teoretyczna wynosiła 80 strzałów, ale w praktyce osiągano jedynie 30 strzałów na minutę. Maksymalny zasięg pocisków to 8500 metrów przy strzelaniu w położeniu poziomym natomiast w przypadku podniesienia lufy do 85° można było skutecznie razić cele na wysokości 2000 metrów (donośność teoretyczna 6500 metrów).

SK C\30 nie była nowoczesną konstrukcją i wyraźnie odstawała od konkurencyjnych rozwiązań. Od 1942 roku armaty te były sukcesywnie zastępowane przez modele o automatycznym ładowaniu. Do końca wojny nie udało się całkowicie zastąpić tego wzoru.